İnci Okumuş - YERYÜZÜNÜN NEFESİ İNSAN TDKŞB · 03.09.2026 Yağmur gibi olmalı insan incecik bir dokunuşla inip yeryüzüne incitmeden kimsecikleri yüzünü daima güneşe dönerek güllere vererek kendini sonra yıkayarak tozlu yürekleri yaraları serinleterek aynı incelikle üstelik öperek toprağı alnından gülümseyerek gidebilmeli Yağmur gibi olmalı insan yağmur gibi Rüzgâr gibi olmalı insan sessizce süzülüp yüreklerden geçmeli savurmadan kimsecikleri kırmadan dalları en narin yaprağa dokunur gibi kendine şarkılar söyleyerek esmeli yükselmeli dağların doruklarına kadar en derin vadilerde yankılanmalı sırtında taşırken hüzünleri fısıldamalı öyle sakin aşkın sâdığı olmalı Rüzgâr gibi olmalı insan rüzgâr gibi Yıldızlar gibi olmalı insan, parçalayıp karanlığı gizlice süzerek ışığı gözlerden geceye umut katmalı kayıp düşlerde yol göstermeli kendi içindeki sonsuzluğu arayıp bulmalı başkasının karanlığı aydınlatmalı sessiz ama derin izler bırakarak karanlığın ortasına bir yıldız gibi akmalı Yıldızlar gibi olmalı insan, yıldızlar gibi Deniz gibi olmalı insan kucaklayarak sonsuz huzuru dalgalarla söylemeli şarkılarını sert kayalara çarpsa bile kırılmadan yeniden toplayarak hep kendini her defasında aşkla bakıp gökyüzüne umutla kıyıya dönen bir dalga gibi yumuşakça dokunmalı kalplere Deniz gibi olmalı insan deniz gibi Bulutlar gibi olmalı insan usulca süzülüp geçivermeli göğü yolunu bilmeyen rüzgârlara yön vermeli dağların ardına saklamalı kendini bazen bazen de yağmur olup yağmalı en susuz anlarda kendine buharlaşmalı kimseyi incitmeden kendi sel olmalı, bent olmalı aşka gökyüzünü değiştiren dokunuşlarla Bulutlar gibi olmalı insan, bulutlar gibi Irmak gibi olmalı insan akıntısına kapılmadan, kendi yolunu çizen sessizce ilerleyen önüne çıkan taşları aşarken bile şarkısından vazgeçmeyen kimi zaman serinlik kimi zaman sevdalar taşıyan denize ulaşana dek hiç durmadan akan Irmak gibi olmalı insan ırmak gibi Ağaç gibi olmalı insan gökyüzüne uzanan dallarıyla toprağa kök salıp rüzgâra kafa tutan dört mevsimi tek bedende saklayan kışın çıplak, yazın yemyeşil coşan kendi gövdesinde binlerce sır biriktirip dimdik duran Ağaç gibi olmalı insan ağaç gibi Dağ gibi olmalı insan yücelerden her şeyi kucaklayan gölgesinde bin bir hayat saklayan zirvesine damar damar yol veren başını göğe çevirmekten vazgeçmeyen sert kayaların içinde saklı sır yüreğinde yumuşacık bir rüzgâr esen Dağ gibi olmalı insan dağ gibi Toprak gibi olmalı insan, her gün yeniden doğurmalı sevgiyi kök salıp derinlere, sükûnetle büyümeli sakince taşımalı yükünü çekip almalı karanlığın altındaki ışığı kendini vermeyi bilmeli her bahar yeniden sevmeli, sevilmeli toprak gibi olmalı insan /toprak gibi İnci Okumuş — https://www.tdksb.org/works/inci-okumus-yeryuzunun-nefesi-insan