Leyla Şerif Emin - Hilâl ve Yıldıza

Mazinin içinde dağ, bu günün habercisiGeleceğin muamma, yarına kim sağ kalaAhire giden yolda, ok yayın nişancısıBu kavi duruşuna, kalkan olsun müptelâ...Ey zemheri karanlık, yıkma ümidimiziBiliriz rüya sandık, isteriz hakikatiBir gecede kaybettik, sabaha ağyar biziUyandırmasın rüzgâr, dağılmışız evvelâ...Eser rüzgâr toprağa, o bir sevdadır sanırBilmez ki vatan aşktır, nefes olur yayılırDiken telleri türkü, perçem gibi takılırUzaktan duyulan ses olmasın sakın selâ...Ne gidene kalıştır, bu çığlık değişiyorNe kalan ayrılığa hüküm giyebiliyorRayların soğukluğu, bir sevdadır üşüyorKalakalıyor ortalıkta bir tuhaf belâ...Geride kalanların, hikâyesidir sağırNe gidene ses olur ne kalanadır ağırBir türküdür namesi, ona ağıt ağlatırSanma ki bu şehirler kalanlara cühelâ...Ok yaydan çıktı artık bu topraklar duadaHilale sevda durur, tüm ruhlardır kıyamdaAçılacak kapılar sanma ki mühürlüdürYeminliyiz zamana, cevap der kalu belâ!