Sündüs Arslan Akça - AHVALİM

Akşam saatine inen sessizlikTatsız tuzsuz bir hal, çehreler silikHüzün tezgahımda hep belik belikFirari keyfimi var mı görenlerAhvalim bu işte bilin yarenler

Alıp veriyorum kendi kendimleBir başıma kaldım artık derdimle''Derdiyle hoş'' şair deyip de imleGözlerim deli çay, taştı erenlerAhvalim bu işte bilin yarenler

Gönül penceresi buğulandı bakUykunun gözleri ki çakmak çakmakArsızlık başımda avare, ahmakEy konu komşuya dönüp soranlarAhvalim bu işte bilin yarenler

Kalem bile küstü yüzünü döndüİlham halesinin ışığı söndüİçimdeki umut yine dövündüHevesimi bir çırpıda kıranlarAhvalim bu işte bilin yarenler

Şehrin üzerine heva sininceGirdabın içine çeker düşünceİçlenir yüreğim yağmur ininceYüzüme gülüp de dönüp yerenlerAhvalim bu işte bilin yarenler

Tutuştu eteğim tutuştu gülümDalımda ötmüyor artık bülbülümÇığlığımı anca bastırır ölümÜzerimde biten otu derenlerAhvalim bu işte bilin yarenler

Vuslata ne kaldı şunun şurasıZamane insanı kaçın kurasıBirkaç şiir işte ömrün darasıMelal bakışımı düşe yoranlarAhvalim bu işte bilin yarenler