Xuraman Muradova - Ayrılık Rüzgarları

Yağmur gibi gelir, bu ayrılıklar,Yağmurların rengi olmaz, sevdiğim.Ayrılıklar gibi sert eser rüzgâr,Fırtınanın dengi olmaz, sevdiğim.

Bulut bulut tenhalığın gözyaşı,Gökyüzünde fırtınayla kar kükrer.Deli rüzgârların vardır savaşı,Güz ömrümün sahrasında gül titrer.

Ümitlerin rengi solmuş dudağı,Acı acı gülümseyip ah çeker.Tenha kalan arzuların budağı,Fırtınada son yaprağı da döker.

Açılan her seher, güman, intizar,Gözyaşları aç geceyi doyurmaz.Ayrılığın hazan rengi sert olur,Yağmur, rüzgâr mevsimleri ayırmaz.

Bu solgun hayatın her yeri sızlar,Garipler gecesi uykusuz geçer.Tenhalıkta parıldayan yıldızlar,Çiçekler gam dolu sabaha açar.

Ömrümüze kastederek yürüdü,Ayrılıklar elimizden tutarak.Ağlamaktan bezip çocuklar gibi,Yavaş yavaş kalbimiz de sustu bak.