Xuraman Muradova - Sonbahar Yağmurları
TDKŞB · 07.05.2026

Yine ruhum sıkılıyor.
Yine hava kapandı,
Yine bulutlar toplandı...
Yine boz bulanık göklerin
Aklı yağmura karışmış.
İnce ince bir yağmur başlıyor,
Hazanın yağışları yüreğime işliyor...
Ormanlar gamlı,
Ağaçların gözü nemli,
Yapraklar gözlerinin kederini sıkıyor,
Damla damla gözyaşları
Narince yağa yağa
Hoş duygular getiriyor
Suya hasret toprağa…
Ağaçların gözyaşlarında
Hazan evi kuruluyor,
Yağmur gibi dökülüyor
Kızıl yapraklar...
Yağmur yağıyor, yaprak yağmuru...
Donunu değiştiriyor ağaçlar,
Soğuk yağmurlara hazırlanıyor.
Ayrılıklar birbirine karışıyor,
Sarı renkler yarışıyor.
Hazan aldırmıyor,
Ağaçların titremesine,
Yazın sıcağından kavrulmuş toprak,
Hazan yağmurlarına susamış gibi,
İçine çekiyor yağmurları,
İnsanın ruhunu diriltiyor,

Hazanın gülen bakışları...
Turna katarları bu yağmurda,
Saf saf diziliyor gökyüzüne,
Sıcak iklimlere doğru uçuyor...
Şiirlerin doğum faslıdır hazan,
Duygular kanat açıyor,
Hisleri coşuyor ayrılıkların,
Hasret tangosunu çalmak için,
Acele ediyor...
Sonbahar yağmurları...
Ömrün, yılların yağmuru...

— https://www.tdksb.org/works/yarim-kalan-mektuplar-sonbahar-yagmurlari