İnci Okumuş - YERYÜZÜNÜN NEFESİ İNSAN

Yağmur gibi olmalı insanincecik bir dokunuşla inip yeryüzüneincitmeden kimsecikleriyüzünü daima güneşe dönerekgüllere vererek kendinisonra yıkayarak tozlu yürekleriyaraları serinleterekaynı incelikle üsteliköperek toprağı alnındangülümseyerek gidebilmeli

Yağmur gibi olmalı insanyağmur gibi

Rüzgâr gibi olmalı insansessizce süzülüp yüreklerden geçmelisavurmadan kimseciklerikırmadan dallarıen narin yaprağa dokunur gibikendine şarkılar söyleyerek esmeliyükselmeli dağların doruklarına kadaren derin vadilerde yankılanmalısırtında taşırken hüzünlerifısıldamalı öyle sakinaşkın sâdığı olmalı

Rüzgâr gibi olmalı insanrüzgâr gibi

Yıldızlar gibi olmalı insan,parçalayıp karanlığıgizlice süzerek ışığı gözlerdengeceye umut katmalıkayıp düşlerde yol göstermelikendi içindeki sonsuzluğu arayıp bulmalıbaşkasının karanlığı aydınlatmalısessiz ama derin izler bırakarakkaranlığın ortasına bir yıldız gibi akmalı

Yıldızlar gibi olmalı insan,yıldızlar gibi

Deniz gibi olmalı insankucaklayarak sonsuz huzurudalgalarla söylemeli şarkılarınısert kayalara çarpsa bile kırılmadanyeniden toplayarak hep kendiniher defasında aşkla bakıp gökyüzüneumutla kıyıya dönen bir dalga gibiyumuşakça dokunmalı kalplere

Deniz gibi olmalı insandeniz gibi

Bulutlar gibi olmalı insanusulca süzülüp geçivermeli göğüyolunu bilmeyen rüzgârlara yön vermelidağların ardına saklamalı kendini bazenbazen de yağmur olup yağmalı en susuz anlardakendine buharlaşmalı kimseyi incitmedenkendi sel olmalı, bent olmalı aşkagökyüzünü değiştiren dokunuşlarla

Bulutlar gibi olmalı insan,bulutlar gibi

Irmak gibi olmalı insanakıntısına kapılmadan, kendi yolunu çizensessizce ilerleyenönüne çıkan taşları aşarken bileşarkısından vazgeçmeyenkimi zaman serinlikkimi zaman sevdalar taşıyandenize ulaşana dek hiç durmadan akan

Irmak gibi olmalı insanırmak gibi

Ağaç gibi olmalı insangökyüzüne uzanan dallarıylatoprağa kök salıp rüzgâra kafa tutandört mevsimi tek bedende saklayankışın çıplak, yazın yemyeşil coşankendi gövdesinde binlerce sır biriktiripdimdik duran

Ağaç gibi olmalı insanağaç gibi

Dağ gibi olmalı insanyücelerden her şeyi kucaklayangölgesinde bin bir hayat saklayanzirvesine damar damar yol verenbaşını göğe çevirmekten vazgeçmeyensert kayaların içinde saklı sıryüreğinde yumuşacık bir rüzgâr esen

Dağ gibi olmalı insandağ gibi

Toprak gibi olmalı insan,her gün yeniden doğurmalı sevgiyikök salıp derinlere, sükûnetle büyümelisakince taşımalı yükünüçekip almalı karanlığın altındaki ışığıkendini vermeyi bilmeliher bahar yeniden sevmeli, sevilmelitoprak gibi olmalı insan /toprak gibi

İnci Okumuş